FERROL TERA FUTURO?

Para rematar este tema de cómo vai a ser o futuro, decidin facer unha reflexión sobre a miña terra sobre Ferrol de cómo será o futuro desde pobre cidade.

Cando me paro a pensar como será a miña terra onde eu nacin e porque non dicir onde pasei parte da miña vida, parome a pensar e o único que vexo e que esta cidade vai a quedar vacia completamente que será unha cidade completamente en ruinas xa que a xente se vai a ir pouco a pouco so servirá de fogar para as pobres persoas sen recursos para poder ter unha vida digna.

Penso que a tecnoloxia vai a avanzar tanto e con elo as cidades facendo que a xente emigre xa que esta pequena terra non ten nada que ofrecerlles xa que pouco a pouco se esta a piques de perder.

As calles, as ruas, o mar, as praias quedaran cheas de merda xa que a xente non as limpiara xa que esta cidade lles vai a dar o mesmo, o que mais pena me vai a dar son as persoas maiores as cales decidiron quedarse nesta pequena cidade para poder morrer e teñan que ver que se esta a piques de perder cada  un dos recordos que teñen gravados nesta cidade.

Sinto moita vergonza que esta pequena cidade tan importante na semana santa se perda completamente debido aos avances de merda que nos van facer perder cidades concentrándonos todos nunha cidade xa que esa para todo o mundo vai a ser mellor.

Pero pensó unha cosa ata cando estaremos en ela? Ata que a fagamos unha merda e asi teñamos que cambiarnos a outra cidade xa que non temos vergonza en destrozala.

Porque vamos a ter ese futuro? Porque non podemos ter un futuro no que impulsemos esta pequena cidade facendo que a xente se quede aquí ou que os de fora decidan quedarse aquí con nos, pensó que temos que recuperar esta cidade xa non por nos senon por as persoas maiores que esperan que saquemos esta cidade xa que eles xa o faceron no seu tempo e agora nos toca nos!

como sera a xente cunha enfermedade no futuro?

Cando era pequena , é dicir, no meu pasado eu iba sempre coa miña tia a todas partes posto que os meus traballaban e ela esta nunha silla de rodas mais o seu marido polo que acordome que cando tiña que subir una acera eu a tiña que axudar posto que non estaba accesible ou simplemente non tiña unha zona por onde a silla de rodas poidera subir, imaxinar eu de pequena unha nena de seis sete anos axuando a miña tia por atrás a empuxala para subir a acera, a xente sempre me miraba pero poucos en realidade se ofrecían a axudarme.

Tamen recordó que cando a miña tia quería baixar do autobús a rampa algunhas veces non iba e era un grave problema posto que a xente estaba esperando e mais nos que tiñamos que baixar do autobús, en ese momento sentía vergonza posto que a xente te mira como se ti tiveses a culpa cando non é asi, enton parome a pensar e digo como se sentiría a miña tia? Ten que sentirse unha persoa que ten unha enfermidade un problema nesta sociedade? Pensó que valoramos moi pouco a esas personas e sobretodo a vida que teñen.

Enton parome un momento e pensó como será o futuro para estas persoas? Teran mellor ou pero vida? Pensó que por unha parte van a ter mellor posto que a lo mellor xa non se manellan cunha silla de rodas senon cun robot e postos en dando paso a traves de iso, pensó tamen que poden considerar unha persoas humana como os demais posto que non será un problema xa que todo estará mecanizado.

Non se preocuparan de se gastan moito diñeiro, se o estado perde diñeiro por culpa de estas persoas, senon que faran o mesmo que nos e non serán vistos de mala mañeira e distintos a nos e porque non frabricar novos medicamentos, ou simplemente ser curados , pero iso xa é botarlle moita imaxinacion.

Se me paro a pensar tamen podo dicir que ao mellor o futuro para eles pode ser malo xa que poden directamente executalos e asi non teñen ningunha mera preocupación por eles, non teran que gastar ningún tipo de diñeiro en eles e asi aproveitaran para gastalo en novas tecnoloxias.

Fago unha mera reflexión e é que a xente tanto hoxe en dia ou nun futuro non vai a cambiar esa merda de mentalidade, porque vivimos e viviremos nun mundo que soamente nos fixamos na nosa apariencia e se unha persoa xa a vemos diferente a nos xa estamos nos para poder xulgarla ou simplemente para faceller unha vida mas chea de merda da que ten ou poda ter, ou CAMBIAMOS OU CAMBIAMOS POR QUE ASI NON SE CHEGA A UN FUTURO DIGNO DE SER VIVIDO!!

O Futuro da miña nai

Hoxe en vez de pararme a pensar ou simplemente de falar de como vai a ser o futuro, paraime a pensar e dicidin escoitar a miña nai xa que esta ben escoitar as opinions da xente de como pensaban que ia ser o futuro e como agora mesmo ven que vai a ser.

Penso que miña de pequena tiña moita imaxinacion pero como calquera cativa pequena e agora mesmo poi ten unha vision de futuro que non escoiten nunca sobretodo o das pastillas da comida!

Deixo o video espero que vos guste moito!!

O futuriño

Cando eu era pequena e me preguntaban como pensas que vai a ser o futuro? dicia que iamos a estar invadidos de monstruos, extraterrestres, que todo iba a ser unha galaxia na que os coches, as naves espaciais iban a flotar no aire e que todo iba a estar mecanizado e feito tecnoloxicamente.

Pensaba que íbamos a ser o uns escravos dos extraterrestres ou que íbamos a dominar o mundo totalmente, pensaba tamen que íbamos a ir vestidos con roupa moi pegada ao corpo e roupa de cor gris como o futuro.

Creo que todo neno pequeno agora mesmo lle preguntas como vai a ser o futuro e te vai a dicir o mesmo polo que non pensó que de pequena estivera loca senon que cando eres un neno pequeno non coñeces a realidade da sociedade e como se comportan a xente hoxe en dia.

Agora mesmo se me din aos meus 17 anos me din como vai a ser o futuro totalmente digo un mundo onde non existe nin a comunicación, onde a probreza segue aumentado, onde a tecnoloxias seguen acaparando a nosa vida, un mundo cheo completamente de corrupción onde trae consigo a millons de parados, porque digo isto? Porque hoxe en dia a cousa esta asi e porque levamos anos e anos no mesmo sentido so facemos unha cousa IR A PEOR!!

Cando digo que vai a ser un país corrupto o digo porque fagamos o que fagamos, poñamos o político que poñamos ao mando do noso país levara este fracaso aun nivel mais pésimo do que estábamos anteriormente e a confianza que teremos nel a perderemos a medida que saian noticias de que os seus compoñentes do partido defraudan.

As tecnoloxia? Danme totalmente a risa, si,eu son unha nena que uso o móvil pero si por min fora o quitaría do mundo e volveria as cartas ao móviles que eran para chamar nada mais, volveria a quedar cos meus amigos e velos sen ningún móvil por o medio que nos estivera distanciando, poderia facer miles de cousas e ter as persoas que quero ao meu lado sen ter que estar pendente de un móvil para poder comunicarme con eles, unha cousa que nin tolero e isto ven por culpa das tecnoloxias son os prexuizos que ten a xente ante a nenas ou nenos por unha foto, por un tweet, por calqueira cousa ou que simplemente rulen fotos por ahí.

Sinceramente dame vergonza a merda de futuro que vamos a ter, a culpa non a ten o veciño de enfrente senon nos que pouco a pouco  o estamos facendo nos e sen darnos conta xa que estamos no noso mundo  que é  apartir dun móvil xa que non  temos mais que esa merda de  vida, penso que se as cousas non van cambiar o mundo que vamos a ter vai a ser a destrucción total.

Vos diría fagamos un cambio pero para que? Se non me vades facer caso, so me o fariades se vos falo por whatsapp e para iso me contestaredes estas tola ou que te pasa? Enton so os digo facede un futuro digno para os vosos fillos. 

Cada parte de min

Esta ultima entrada a quixen rematar non contando unha historia senon dicindo o que teño de cada un dos meus antepasados, é dicir, o que hoxe en dia e de pequena me dician que me parecia ou tiña a eles.

Para comenzar cando eu nacin dicianme que non era filla dos meus pais xa que era unha nena moi morena , por non decir negra, e habia outra nena que habia nacido o mesmo dia que eu trigueña, dician que non era filla dos meus pais xa que eles dos eran rubios, miña nai tiña uns ollos azules e era rubia e meu pai igual pero con ollos verde.

Meus pais contanme que de pequena as señoras lle dician que me parecia aos meus tios e que nada a eles, co paso do tempo a opinion cambiou e agora din que me parezco a meu pai totalmente, o seu caracter, os seus rasgo faciales, pero a estatura non senon que iso e de miña nai polo que son un pouco pequena pero gustame igual.

Recordo que de pequena miña nai traballaba e meu pai tamen pero polas tardes non polo que sempre me levaba por sitios, sempre iamos a un baixo que era do meu avo recordo que era pequeno e que estaba en Caranza, ese baixo o meu avo paterno o utilizaba para facer zapatos xa que aparte de traballar en Bazan tamen traballaba de zapateiro, recordo que cando iba collia zacos de madera e lle pregunta a meu pai que era iso e me dicia que era o que meu avo utilizaba para facer os zapatos, tamen recordome que unha vez me descalcei e puxenme uns zancos antigos e ia camiñando como calquera nena hasta que zoupeime como era dito! 

Din que o caracter que como xa dixen é o do meu pai el o heredou do meu avo polo que teño un rasgo de el, da miña avoa paterna dinme que teño a sonrisa que e a mañeira de axudar ao demais xa que ela era unha persona que se che podia axudar o facia e senon buscaba a maneira posible para facelo, recordo que meu pai me levaba a casa da miña avoa que cando ia me facia sempre unha francesa e eu choraba porque a min non me gustaba a francesa senon a tortilla, pero en realidade me encantaba ir a vela xa que recordo que tiña unha casa moi grande, agora o penso e digo como non a iba a ter se eran cinco fillos mais os meus avos,

Cando ia a casa da miña avoa ia abrindo todas as habitacions para ver todas as cousas que habia dos meus tios, eu realmente era moi pequena xa que a miña avoa morreu cando eu tiña 5 anos polo que teño so pequenos recordos que se me quedaron na miña mente, ela sempre estaba no salon sentado no seu sofa calcetando e coa tele posta nalgunha novela que via ou senon coa maquina de coser que tiña na mesa do salon, realmente hoxe en dia a echo de menos e acordome moito de ela posto que foi a unica que coñecin.

Dos meus avos maternos non podo dicir nada, xa que non os coñecin a miña nai non lle gusta moito falar de ela, pero si que de pequena os domingos me levaban a casa dos irmans da miña avoa, os que criaron a miña nai e me o pasaba genial, me quedaba a comer ali sempre me facian sopa xa que a Mariluz que era a irman da miña avoa lle quedaba moi rica, e ao rematar sempre 4 petisuis e dicianme que asi iba a crecer pero en realidade non.

Mariluz ao rematar a de comer fregaba a cociña e eu con ela xa que me gustaba o que mais me gustaba era limpar a vitroceramica e para facelo tiña que poñerme encima de unha banqueta xa que non lle chegaba o que mais me gustab de iso era que  ao echar o producto facia debuxos nela e despois coa axuada de ela lle dabamos con a rraspeta xa que eu era pequena e me podia cortar,ao facer iso Mariluz a vez me enseñaba cancions e as cantabamos con ela aprendin moitas cancions e riame moito.

Do seu fillo acordome que me enseñaba a xogar coa videoconsola ata un dia tropecei con ela e sen querer lle estropei o xogo que tiña, (enfadouse moito conmigo), do marido de Mariluz Alfonso me acordo que iba con el a facer a compra a alcampo sempre e me compraba bollitos de leche sempre xa que eran os que mais me gustaban e algunhas veces tiña que comprar dous xa que un case me o comia polo camiño, algunhas veces me levaba a darlle de comer alguns gatiños xa que donde el deixaba o coche habia tres ou catro gatos e daballe o que tiña sempre.

Podo dicir que de cada un teño pezas dentro de min, recordos,cousas que en si non vou a olvidar e que grazas a todos eles fixeron que tivera unha infancia moi bonita e seo vou agradecer toda a vida, o unico que pregunto sera a quen saldra o meu fillo? sexa como sexa e a quen se parezca de todas as persoas me perteñecen a miña familia se que vai a ser unha persoa moi boa.

A vida da miña avoa materna!

Hoxe vou a contar unha historia que para min é un pouco triste xa que se refire a morte de un familiar, concretamente a miña avoa materna, se que non é un bonito tema xa que a ninguen lle gustaria falar da morte de algun familiar pero son os poucos recordos que teño dos meus familiares xa que non vive ningun.

Vou a empezar dicindo que a miña avoa Manuela martinez segun me dixeron era unha muller moi fermosa tiña un pelo precioso e con uns ollos que chamaban a atencion asi foi que os homes estaban detras de ela sempre pero a ela so lle gustaba un ao cal non penso mencionar xa que para min non ten nome o que lle fixo a miña avoa.

Ela estivo con este home o cal me dixeron os seus irmans que seguen vivos e mais a miña nai que o que facia era pegarlle a miña avoa estando aun asi embarazada da miña nai, miña avoa non podia dicir nada porque naquela epoca españa non iba a facer nada e se o facia era para dicir que a muller se o merecia e por algo seria que o home lle pegara,dame vergonza a españa de aquela epoca, pero como iba dicindo cando miña avoa estaba embarazada da miña nai o home este desapareceu se foi e formou otra familia con outra muller e outro fillos, deixando a miña avoa soa con a nena.

Miña avoa empezou a coñecer a un home o cal si quero dicir o seu nome Jose Beceiro o cal lle deu o seu apelido aunque non fora filla de el a miña nai polo que para min ese sera o meu avo quera ou non quera deus, este home se supon que lle trataba ven a miña nai e mais a miña avoa pero non o sei moi ben xa que ocorreu un suceso,,,

O que os vou a contar ahora é algo que eu fai catro tres anos que o sei xa que estiven desde pequena engañada polos meus pais cada vez que intentaba saber da miña avoa materna, a min de pequena dicianme que a miña avoa materna Manuela morrera cando deu a luz a miña nai eu de pequena me o creia totalmente xa que era normal que naquela epoca as mulleres morreran ao dar a luz aos seus fillos o que houbera algunha complicacion no parto e que a miña avoa non poidera soportar e por iso morrera.

Hoxe en dia me o pregunto que porque non dicirme a verdade desde un primer momento pero supongo que ao ser pequena e dicirlle iso a una nena como era eu non era o mais normal e por iso quero pensar que fixeron o mellor para min, pero o que eu non entendia e que cando eu ia aos albums de fotos via o carnet da miña nai e mais un trozo de periodico na cal contaba o suceso que agora os vou a contar enton ao velo e sobretodo ao leelo vin que a miña avoa non habia morto de a mañeira que me habian dito.

Esa noticia que hoxe en dia non teño e non encontro dicia que a miña avoa estaba traballando na terra cando de pronto viu o escucho unha serpente enton empezou a correr para que non lle picara coa mala sorte que caeu nun oco grande que habia ali de terra profundo facendo que morrera, pero o que me contou a miña nai e que non se sabe se foi unha serpente o se realmente foi o seu marido Jose Beceiro o cal a matara xa que dician que tamen a pegaba polo que non se sabe moi ben o que pasou.

Se que esta historia podevos parece unha historia bastante triste a min me o parece xa que a miña avoa non morreu de forma natural facendo que a sua unica neta non a poudera coñercer e disfruter de o que alguns dos meus compañeiros poden facer hoxe en dia que é estar con eles, tamén penso na miña nai que non tivo unha boa infancia xa que ao morrer a sua nai tivo que irse cos seus tios e vivir con eles ata alcanzar a maioria de idade.

Penso en ela como o pasaria na sua infancia, adolescencia, os amorios, o seu casamento co meu pai que seguro que para ela a figura materna foi algo que lle faltou e ainda lle falta hoxe en dia na sua vida, ela non quere falar moito de ela hoxe en dia o entendo xa que e un dolor moi grande para ela, por iso quero dedicarlle esta entrada a miña nai e a miña avoa para que este donde este a miña avoa permanezca con ela e a cuide.

Agora os vou a deixar unha fotos da vida da miña avoa que rescatei dun album que temos na casa e para que veades a vida de ela!

Meu avo paterno!

Vouvos a contar unha historia que a miña tia me contou do meu avo paterno, na cal contabame que o meu avo traballaba en bazan e diciame que naquela época no ano 1972 as cousas en Ferrol non estaban moi ben

.

A miña tia diciame que un dia meu avo se levantou como un dia normal para ir a traballar a Bazan como calquer traballador pero que ao chegar ali todos os traballadores encontraronse con as portas cerradas polo que o meu avo e mais os seus compañeiros decidiron ir ao centro de Ferrol e montar unha folga, xa que o meu avo e os traballadores  levaban  xa meses sen unha mellora salarial, polo que o meu necesitaba canto antes esa mellora salarial xa que tiña cinco fillos e tiña que darlles de comer xa que a miña avoa non tiña traballo se ocupaba dos fillos, da casa e de o seu marido, o meu avo.

Cando os traballadores e o meu avo se puxeron en folga chegaron ao ponte das pias onde ali os esperaba a policía, naquela época contame miña tia que o meu avo tivo que esconderse xa que a policía os esteba levando presos e o meu avo non podía irse preso debido a que deixaria a miña avoa sola, ademais estaban coas pistolas e contalle meu avo a miña tia que os seus compañeiros estaban todos feridos polos disparos da policía.

Tamen contame que o meu avo estivo ali cando sucedeu que a policía matou a Amador Rey e Daniel Niebla xa que foron golpeados pola policía e iso produciulles a morte,

Cando a miña tia contame esta historia quedome asombrada que o meu avo estivera aquel dia ali, que formara parte de a historia galega e que reivindicara os seus dereitos xa que para el o primeiro era a sua familia, eso pareceme mais que admirable xa que loitou ata o ultimo final e hoxe en dia podo dicir que o meu avo o consegueu xa que os xefes aceptaron as condicions debido ao sucedido.

Pero tampouco non podo negar a angustia que debería sufrir a miña avoa ao enterarse da folga, do que a policía fixo e sobre os mortos e feridos, xa que era unha ama de casa que so se dedicaba ao coidados dos fillos e poder perder ao seu marido non seria o mellor para a familia nin para ela que o quería moito.

Espero que a historia que me contou a miña tiña os gustara moito, e que a xente que a lea pode ser que o seu avo traballara con o meu e estiveran xuntos naquela folga loitando como calquer cidadan galego polos seus dereitos. Un bico moi grande!!!

 Aquí vos deixo un recordatorio que a miña tia de o dia da folga, o tiña gardado ya que era un recordatorio do periódico de aquela época!!

Familia Morado Beceiro

O novo tema que nos dixo o noso profesor Manolo, foi a nosa familia onde tiñamos que poñer un arbol cronoloxico de ela, eu vouvos asomar a miña familia nun arbol cronoloxico que fixen eu a man desde meus bisavos ata min.
Logo para que lle poñades cara a meus avos, a miña nai ou pai, fixenvos unha presentacion con fotos de eles e en algunas aparezco eu de pequena, espero que vos resulte interactivo ver as foto que vos guste! Esta vez non vos mando un beso miño senon da familia morado beceiro!!

'María Pita'

Como  poder rematar este tema que nos propuxo o nose profesor de “GALICIA ENFURECIDA” puxenme a buscar sobre unha batalla que me chamase mais a atención de a conta para que
quedarades con bo sabor de boca.

Atopei moita información a verdade pero chamoume a atención unha e foir a seguinte que os vou a comentar, a batalla que encontrei  e aconteceu en coruña foi a de 1589 “Maria Pita”.

Vouvos contar a historia e espero que non vos resulte un pouco pesada e despois comentaremola e direi a miña opinión, en 1589 A coruña estaba sendo atacada polo pirata ingles Frances Drake o cal contaba cunha flota de 20.000 soldados, estes ingleses se detuvieron en  A Coruña pero non lles foi fácil desembarcar no porto e sobre ao chegar a cidade levaronse unha grande sorpresa, o pobo
levantarase con armas para rechazar a invasión.

Contase que durante semanas sucederon combates polas calles da cidade, corpo a corpo, e home a home, a explosión de unha mina abriu brecha na muralla que defendia a cidade vella es os ingleses por non dicir os cabrons de eles penetraron en oleadas por ali.

Cando un dos oficiais se dispoñia a clavar a bandeira inglesa no alto da muralla unha muller que estaba arrodillada xunto co cadáver do seu marido chamada Maria Pita, se puso en pe colleu unha espada e exclamou “ quen teña honra que me siga” clavoulle a espada ao soldado e robandolle a
enseña ao oficial dirixiu aos seus paisanos a resistencia.

Isto axudoy aos coruñeses xa que estaban apunto de rendirse e ao ver iso volveron a tomar a iniciativa da loita, polo que o pirata ingles  Drake tivo que mandar a retirada do pobo
coruñes.

Pola sua heroica acción Maria Pita reciniu o cargo e o soldo vitalicio de o seu home, aunque Maria Pita non era moi boa polo seu carácter xa que tivo 35 procesos xudiciais cos vecinos podese dicir que "Quizais non era a ciudadana exemplar pero na necesidade de batalla soubo demostrar a sua forza e valentía e sobretodo a defensa polo seu pobo".

Encantame contaros esta historia porque reflexa a unión de un pobo enteiro pola defensa de el mesmo, como unha simple acción que pode facer unha muller que acabase de quedar viuva pode levar detrás de ela un pobo e darlle mais forza da que tiña facendo que os ingleses renderanse ante el.

Pense que estas batallas coas que os contei anteriores non teñen que ver nada, se recordades antes os políticos mentían e o único que facian era chamar a policía para que retiveran a xenta utilizando calquer medio  se vemos a diferencia aquí a xente era a que defendia o pobo non vivian nun mundo cheo de opresión senon que o pobo defedia o seu e uniase contra o enemigo como temos que facer hoxe en dia.

Creo que esta historia como as batallas en Galicia sufriron un gran avance pode que agora ningún país nos invada xa que son outros tempos pero según o meu punto de vista fomos a peor a maneira que teñen de reducirnos os políticos, creo que esta entrada me fixo reflexionar bastante de ese avanze
e darme conta de as cousas que os contei en cada unha das batallas que vos
narrei!!

Para rematar este tema querovos dicir que a esta batalla e grazas a esa heroína faixe unha festa en A coruña e faixe no Orzán porque asi representase a chegada dos ingleses pola via marítima!!

Vouvos amosar unhas cantas fotos para que vexades aquela batalla e vouvos asomar un video que recreou unha persona facendose pasar por Maria Pita esta bastante divertido os aseguro unha boa risa.

Galicia unida por unha lingua!

Onte puxenme a falar coa miña tia, puxemonos a falar de todo e comenteille que estaba facendo un blog e todo que habíamos progresado ata se o amosei para que se quería poder velo e comentarme!

 Dixenlle que tiñamos un tema esta semana que era GALICIA REVOLTA, ao escoitar iso comentoume unha noticia que viu ela.

Nesa noticia que me contaba era que en os estudiantes e os profesores xuntaronse cos seus sindicatos polo decretazo que fixo o PP na que quería reducir as horas de ensino en Galego, contame miña tia que nas pancartas que ela viu tanto na tele como na noticia do periódico os alumnos e profesores
tiñan postas en pancartas “Queremos Galego “.

Esta folga foi un éxito rotundo e sobre todo para que retiren esa locura de proxecto! Pero ainda asi non se rendiron o goberno chamou a “Queremos Galego” e deixou ver que estaría disposto a aceptar un 50% de galego e castelan pero esta prospota foi totalmente retirada xa que non era mais que un intento de última hora para desactivar a movilización.

Esto o que nos fai ver según o que pensó eu é que o gobernó ten medo dos traballadores e estudiantes galegos, indicándonos a nosa victoria polo medo que teñen, o único que teñen de defensa como xa dixeron son os piquetes que o único que fan é reducir, pero eles non se dan conta que nesta folga como me dixo miña tia non fixo falta os piquetes por algo que é a defensa da nosa lingua!

Pero eu preguntame unha cousa que clase de políticos temos que teñen que mentir a sociedade para dar a ver que teñen o poder cando nin os piquetes foron a reducir a ninguen, desde cando un policía vai a vir a reducir pola defensa dun idioma? Estamos locos o que pasa nesta sociedade!

Ata a Real Academia Galega pronunciouse encontra de este proxecto! Ata 60 xuices e avogados e catedráticos dician que ese proxecto non era compatible con as leis, pero de estas intitucions non se pode depositar confianza xa que so serven para ver ata que punto existe un rexeitamento contra este decreto!

Penso que isto se nos esta escapando das mans, tanto na política e tanto na nosa sociedade xa que nos deixamos mangonear por políticos que para min hoxe en dia non teñen ben a cabeza no sitio.

Estou farta de que chamen o amenazen coa policía, creeo que temos un dereito que a libre expresión e temos dereitos a revindicar os nosos pensamentos, se a policía se creeou e para que vele pola nosa vida  e o noso benestar social pero non para que oprima a nosa opinión, como o esta utilizando os políticos.

Creo que o tema da defensa de o noso idioma ven xa desde moi atrás e esta chengando a un punto que me parece riduculo que teñamos que pelexar cos políticos pola opresión de eles ante a o noso idioma, pero vamos a ver, un político que ten que facer creo que loitar pola comunidade o pola
defensa dos seus cidadans non pelear contra eles.

Deberian de pelexar coma nos polo noso idioma o galego xa que o seu idioma tamén, pidolles desde aquí que cambien a sua maneira de pensar porque o que están a facer e a pura e masiva destrucion da sociedade polo menos da galega!

Vouvos a amosar un video de o que aquel dia se viviu, e sobre todo quedome cunha frase que para min foi a mellor “ O GALEGO UNE O QUE FEIXOO SEPAROU” 

LOMCE

Unha folga histórica que foi como quen dice fai pouco, é a da LOMCE trata sobre a polémica da reforma educativa impulsada polo ministro Jose Ignacio, esta folgo que os vou a contar movilizou país, nais, alumnado e profesorado.

Sabedes unha cousa? Porque vos digo que esta folga foi histórica pois porque nesta folga non houbo unha xornada lectiva xa que a maioria de o alumnado estaba loitando polos seus dereitos. Se di que tivo un 90% de seguimento, foi un éxito rotundo.

Queredes saber os alguns puntos clave de esta reforma que quixo poner o ministro Wert?

. A relixion e sua alternativa:

    Os alumnos podrán cursas simultáneamente a relixion polo que se quitara a asignatura de Cidadania, a nota que ti saques en relixion servirá de media, esta medida din que foi tomada tamen polos obispos.

Para a miña opinión as persoas que non son cristianas e non queren cursar a asignatura de relixion que fan coa sua nota media?  Pareceme un pouco descriminatorio isto!

  

. Modelos Linguisticos:

    A lingua castelan é a primeira lingua polo que se vai a eliminar a inmersión lingüística que levaba isto una loita de 30 anos, polo que so se establece a un minimo de asignaturas as duas linguas oficiais.

O mais polémico de isto é que si un alumno pide estudar en castelan a comunidade galega deberá pagarlle un colexio privado senon existen centro públicos nesa zona onde vive, pero coa ley de Wert se lle pagara só si vai aun colexio privado se vai aun publico ou concertado non lle o pagaran.

 E ante esta medida eu preguntome e as persoas que queren estudar a sua segunda lingua como fan?  Que é iso de que so se reducirá a unhas poucas asignaturas as duas linguas?

Penso que calquer estudante sexa pobre rico e poida ir a un escola privada, concertada ou publica ten que ter os mesmos dereitos.

.Segregación por sexo:

  Eliminase as subvencions aos colexios privados que discriminen só se podera concertar aos centros que eduquen por separado os sexos.

Eles non queren dicir que estén separando por sexos senon que o faran se o centro temos discriminación, pero eles non se dan conta de que existen duas sentencias de Tribunal Supremo que negan o posibilidade de que os colexion se segregen por sexo reciban subvecion.

PARACEME UNHA VERGONZA ESTE PUNTO! PERO QUE ESTAMOS A FACER?

.Bachiller:

So se podrá repetir unha vez por curso e excepcionalmente duas veces no mesmo curso, so podera pasar de un curso a outro con duas suspensas nas que o alumnado deberá matricularse novamente.

Ao final de superar unha evaluación final para obter o titulo de bachiller, e para acceder as as universidades tamen temos que facer outra proba, polo que a selectividade será eliminada.

Enton eu preguntome que quere facer con isto? Para empezar como o alumno pode repetir excepcionalmente duas veces, pero que quere con iso? Que o alumnado deixe os seus estudos porque non pode repetir duas veces un mesmo curso? Gustariame facerlle unha pregunta ao señor WERT e dicirlle se cree que con ista medida non vamos a ter mais parados e sobretodo de xente xoven?

Despois que o alumnado teña que facer duas probas tanto unha para obter o titulo de bachiller cando creeo que xa cando o terminas de cursas demostraches que podes obtelo e outra que para acceder a unha universidade teñas que facer outra probra.

Pero vamos a ver se o alumno termina segundo de bachiller non aproba o proba que lle fan para obter o titulo que fai é un ano perdido? Iso é o que queren facer!

Preguntome se cando plantean algunha medida se paran a pensar o que están a facer? En vez de tomar gilipolleces como ista vaian ao alumnado e preguntellen directamente o que queren, as melloras que se teñen que facer NON AS TOMEN VOSTEDES POLA SUA CONTA!!

Para rematar vouvos deixar unha imaxes que me gustaron moito espero que vos gusten:

FERROL E VIGO XUNTAS

Boas amig@s e amigos, o temas que propuxemos foi o de “Galicia Revuelta” gustame o tema porque me gusta saber o que un día fixeron os meus compatriotas galegos, polo que se reivindicaron e os logros que fixeron!!

Inmediatamente ao saber o tema quixenme a poñer a buscar sobre algunha folga que tiveramos e que sobretodo foxe importante,xa que cando a empezar a leela poderades recoñecela.

Encontrei unha folga que me gustou bastante a verdade, vou intentar contar de que iba e sobretodo o que me transmitiu e espero que vos guste un pouco polo menos, COMENZAMOOOS!!!

En septiembre de 1972, tres anos antes da norte do dictador, a industria de Vigo mantuvo durante mais de dos semans unha folga xeral que chegou a sumar mais de 15 mil traballadores, na que hubo mais de seis mil despidos que finalmente quedaronse en 400, esta folga moi importante xa que preocupaba ao réxime.

Esta folga que os estou contando foi precedida de otra gran folga xeral en Marzo en Ferrol polo asesinato na cidade departamental de Amador Rey e Daniel Niebla as mans do policía o que supuxo un empuxe para o sindicalismo en Galicia e o nacemento de varias organizacions.

Eu preguntome unha cosa e é como se inicio esta folga?  O de 10 de marzo de 1972, despois de encontrar cerradas as portas da factoria de Bazán os mais de 4000 obreiros que acudían ao seu traballo se foro ao centro da cidade de Ferrol para explicar o que estaba sucedendo, os traballadores levaban xa meses en busca de unha mellora salarial e unha reducción de xornada laboral. Ao chegar ao ponte das pias os traballadores foron detidos  por a policía polo que se produxo un enfrentamento que terminou como xa mencionei antes ao comenzar coa morte de Amador Rey e Daniel Niebla e ademais deixaron feridos a corenta con balas.

Isto chegou a toda Galicia a que se quixo volcar con eles dandolles o seu apoyo e sobretodo as familias de os mortos.

 Como xa dixen isto chegou a vigo onde tiveron un conflicto sociolaboral, na que as reivindicacions
obreiras comenzaron con novos convenios colectivos no ano 1971 que se agudizarían debido aos sucesos en Ferrol xa que pedían o mesmo que eles, reducción de xornada laboral, e a readmisión de os despidos masivos.

O que eu pensó que o que aconteceu en Vigo e en Ferrol era unha loita laboral na España de os finales do franquismo, e deixaba ver o que estaba a acontecer a nivel mundial o fortalecimento das forzas progresistas e o aumento da conflictividad social.

Pense que é unha vergonza que cando protestamos polos nosos dereitos podamos acabar con as vidas das persoas e sobretodo o fagan persoas que son do pobo llano como é un policía, paraceme unha vergonza que non deixen a falta de expresión e que naquela época cando xa case estaba acabándose o
franquismo seguirán vivindo nela igualmente.

Eu parame a pensar na familia de esas duas persoas que vai a pasar con elas? Que lles contaran aos seus fillos se tiñan, o teu pai morreu por revindicar os seus dereitos, temos que vivir en igualdade creeo que sobre todo RESPETAR!

Teño unha cosa clara e é que cando unha folga acaba con mortos disparos e todo tipo de consecuencias e porque algo mal están facendo os de arriba e que o seu único medio de paralo e mandando aos corpo nacional.

Deixovos uha fotografía que os amosa unha asamblea dos obreiros na que se reunian para saber o que facer ante o problema que tiñan encima!!
    

Por último vos amoso o canto que os obreiros cantaban naquela época pola inxustiza vivida espero que vos guste!!!

A pintura Galega

BOAS COMPAÑEIR@S E COMPAÑEIROS! Creeo que para finalizar este tema porque non o facemos falando sobre a pintura? Sinto moito dicirvos que eu non sei moito de a pintura, pero si podo dicirvos que me transmite ao ver os cadros e contarvos o que se me pasa pola cabeza.

Puxenme a buscar a pintores galegos e como non os quero soltar a chapa da sua biografia onde viviu,creeceu, se formou   porque non facervos unha presentación e comentar con vos alguns cadros de o pintar o e dicirvos o que me trasmite.

Primeiro os vou a facer unha presentación para que podades coñecer un pouco maís este pintor galego.

Como non quero vos quededes so coa presentación querovos comentar alguns cadros que el fixo e o que a min me provocou e sobretodo o que despertou dentro de mín.

O primeiro cadro de todos os que vin foi iste e chamoume a atención, porque como un simple pintor interesase non momento que os pescadores están reparando as redes? Fagome esa pregunta xa que pensó que ao mellor o que quería facer o autor era reivindicar os dereitos dos pescadores ou simplemente deixar a ver ao mundo o traballo que fan e como arriscan a sua vida dia si e dia non.

A paisaxe que pode ser que non vos dedes conta e Ares, no puerto mellor dito, a min o que me fai pensar este cadro e se en realidade nos cando o vemos pensamos na labor de eses homes e como tiña a obligación de levar un sustento as suas casa para que a sua familia non pasase fame o simplemente nos fixamos nas cores e como fixo tan realista, que creeo que os críticos da pintura é o que fan xa que para o meu gusto non saben ver mais ala de iso.

Para min sin ningunha duda de todos os que puiden observar foi o que mais me gustou xa que para mi representa Galicia e como non a importante labor de os nosos pescadores.

A seguinte foto que vouvos amosar e que para min fixome sentir algo emocional dentro de min e nada mais vela a recoñecin, os faredes preguntas de cal será e se ao mellor estou tola coa imaxe.

Este lugar para min é moi importante, e por iso os quero mostra dous cadros de ese mesmo lugar, o lugar de os estou a falar é o Pinar de San Xorse, querovos explicar que para mi este lugar e moi sagrado xa que ali descansa un primo meu que morreu moi xoven e ver esa paisaxe recordame a el e sobre todo no segundo cadro con a mar esta brava xa que pensó que é el.

Pode ser que o pintor cando o fixo foi porque para el era un lugar fermoso ou no que el tivo un gran recordó e por iso non ten nada que ver co que a min me produce ao ver eses dous cadros, tamen non so me produce o recordó do meu primo senon como é Galicia como é o seu mar bravo que parece e algunas veces a mar case chega ata nos, creo que representa moi ben unha simple playa pero que en realidade esa Praia ten un gran recordó como o que eu os contei.

  

Espero que vos gustara un pouco saber sobre a pintura galega e sobre todo sobre o autor que os fixo, quero despedirme dicindovos que non veades un simple cadro unha simple,unha simple pintura, senón que vexades os vosos sentimentos ao ver o cadro. Un bico. 

O comic en Galicia

Hoxe vouvos falar sobre o comic en Galicia, é raro que falemos sobre os comic aun hoxe en dia non? A min me o parece un pouco xa que eu o relaciono con os tempos dos meus padres o dos meus avos cando de pequenos lle daban diñeiro e iban a calquer tenda compralo e encantaballes lelos sobre todo aos neno porque eu pensó que naquela época estaban mais orientados aos nenos que as nenas.

Penso que hoxe en dia non lle facemos ningún caso aos comics xa que temos a televisión ou o mobil e iso nin creo que a xente da miña idade polo menos os teña e se os ten os consideramos “ frikis” xa que creemos que non teñen vida social e non están pegado a un teléfono as 24 horas do día, creo que as persoas que os leen non so o fan por reírse senon porque a través de esa risa están ensinandolles algo sexa  a través dunha simple viñeta cuns debuxos ou cun dialogo entre eles.

Penso que este é unha parte que nin en Galicia nin en calqueria lugar sabemos darlle importancia como a que ten, o pensades que hoxe en dia vas a un neno e lle preguntas dime un comic que maís te guste te vai a decir algún? O simplemente te dira algún xogo da consola  que lle guste maís e que os seus país lle compraron, isto fai que hoxe en dia non teñamos nin idea de que é un comic de o primer comic que hubo na historia e de un simple autor ou personaxe que nos guste maís.

Creo e non me equivoco que a xente que lee o periódico seguro que pasan de largo a sección de o comic xa que é unha tontería e non lles gusta o simplemente leen o que ven na sección de polita xa que se meten con eles e din verdades como o de a crise ou metendose cos presidentes ou deputados e as corrupcións que hoxe en dia fan na sociedade.

Eu relaciono os comics como xa os dixen cos vellos xa que cando vou a ferias ou mercadillos coa miña nai ou pai veo que os poñen a venta e son as persoas maiores os que os venden xa que teñen moitos ou simplemente queren vender a colección que teñen desde pequenos, a hora de vendelos gustame moito pero gustariame maís se os país se os compraran aos seus nenos pequenos para que os leerán e asi encentivalos a lectura e se pode se en galego mellor que mellor para que o nose idioma predomine.

Temos que incentivar maís a lectura de comics a que a xente se anime e se abran tendas de comics e que os país levena aos seus nenos a compralos, porque non vos os parades a pensar? Cantas tendas polo menos donde eu vivo encontrades que vendan comics eu sinceramente non  sei de ningunha soamente se me ocorre calqueira librería que supoño que teran comics pero unha tenda soa de comics? Non creo que so exista iso! E se existe estará a piques de cerrar!

 Como non os quero dar a lata sobre sobre a historia de o comic os avances que tivo e todo deixovos un video que e vos explica mellor e que me foi difícil de encontrar xa que como disen non lle damos valor a isto, sinto moito que sexa en castelan non o encontrei en galego pero espero que vos introduzca un pouco no comic en Galicia.

O que si que os quero mostrar e encontrei buscando e buscando imaxes son dous comics que podo dicir que son de os primeros en Galicia. O primeiro que vos amoso é o primer comic que din que en galego saiu que " Viax´o Olimpo" de Fuentes na que nos traslada en globo sobre o mar trazo a trazo, este comic foi publicado na revista O Galiciano.

O segundo comic que vouvos mostrar e “ O maestro da historieta” de Torres como a letra esta moi pequena os vou a contar o comic que é un tanto gracioso na que conta que un señor Andres que era moi bo e tiña moita fe baixaba todos os domingo a vila e sempre se quedaba mirando para o reloxo da igrexa e para o seu e via que nunca estaban de acordó na mesma hora polo que o señor Andres sempre dicia o domingo é para ir a xunto o reloxeiro e pagarlle para que te arregle a reloxo, ata que un dia topou con un sacristian e contoulle o que lle pasaba e iste botouse a rir e lle dixo pero non te das conta que o reloxeiro é o que lle da corda ao reloxo da igrexa.

Manuel Rivas e o seu pensamento

 Onte puxenme a leer o periódico e quedeime sorprendida sobre unha notica que vin, na que Manuel Rivas un escritor e periodista galego dicia "que as verdadeiras redes sociais están nos parques e nos xardines"

Pero antes de contarvos a noticia querovos contar algo sobre este escritor galego :

  Manuel Rivas naceu na calle de Marola, en A coruña, o 24 de octubro de 1957. Ao tempo que estudiaba bacharalato,comenzou a traballar por as noites de meritorio no diario " O ideal galego"  na época das linotipias.  . 

 Compatibilizou os estudios universitarios en Madrid con as labores de periodista. Se licenciou nas Ciencias da Información por a Universidade Complutense. Entre outros traballos, foi un dos fundadores e redactores de   Teima (1977), o primer seminario escrito en su integridad en galego.  

Foi o director de Luzes de Galiza revista de cultura, artes e liberdades (1985-1995), onde se publicaron colaboracions de autores como John Berger e entrevistas a pensadores como Jean Baudrillard o Noam Chomsky.   

É  un dos fundadores de Greenpeace España e formou parte da sua primeira directiva. En septembro de 1981, foi un dos tripulantes do pequeno " xurelo",que habia partido de Aguiño (Ribeira) e que a 350 millas de Finisterre se interpuso aos mercantes que arroxaban bidons con residuos radioactivos na chamada fosa Atlántica.

Escribiu novelas como “O lapis do carpinteiro (1999).Edicións Xerais de Galicia.”  Tamén escribiu libros de relatos como“Que me queres, amor? (1995).Editorial Galaxia.(Premio Nacional de Narrativa)

 Para que podades escoitar o pensamento de este escritor galego deixovos un video de unha entrevista que lle fixeron no que conta como comenzou a escribir e o que significa para el. 

 A noticia que lin de este autor é que este escritor pensa que "os libros mellor escritos son aquelos que
parecen que se están escoitando cando son leídos".

Tamén quixo  "romper" con este título las "convenciones" que sitúan a literatura nos libros,
nas bibliotecas o en aquelos lugares que "parecen establecidos por os convencionalismos".

Dixo que se trata de "una mirada irónica" que serve para "preguntar
dónde está a literatura, dónde se abre a boca da literatura e ónde se detecta".

De esta maneira eu pensó que o que quere dicír Manuel Rivas que a literatura tamén esta nos lugares imprevisibles e que o seu descobremento non esta nos libros, invitanos a mirar mais ala de un libro, espero que vos gustara sobre esta noticia fixen esta pequeña reflexión que puden sacar e o que o video os amose o que autor quere dicirvos! Un saudo

Un descubrimento e un avance

Puxenme onte a buscar sobre autores Galegos e percateime dun que habia leido eu sobre Roberto Vidal Baloña pareceume un bo escritor e porque non falar sobre el se lle dedicaron O día das Letras Galegas, fixenvos para que non vos parecese aburrido e fora algo interactivo unha presentación e para min ten unha obra moi importante que eu lín que é Mar Revolto, espero que vos guste e os resulte entretido!

A HISTORIA CASTREÑA

Onte puxenme a buscar informacion sobre os castros,para poder facer a miña ultima entrada e queria que englobase todo o tema en si, enton, ocorreuseme unha idea porque non facer unha presentacion sobre os castros máis importantes de Galicia? E porque non para rematar falar sobre a sociedade naquela época!
Vouvos contar sen que sexa aburrido como era aquela sociedade que seguro que ao paso que o vades lendo os vai a gustar.

A SOCIEDADE CASTREÑA

A gran abundancia de castros,permitenos facernos a idea  de era unha sociedade con grandes dosis de inseguridad.

 A poboación repartiríase de forma moi dispersa polo territorio,facendo nucleos de poboacion moi pequenos aos que se lles correspondería un castro,nos cales vivirían unha serie de familias pero entre elas tiveran un parentesco familiar. 

Os home dedicarían o seu tempo principalmente ao coidado dos rebaños,a caza, a pesca e a guerra, a forma na que os habitantes dos castros se defendían non era moi boa, polo que tiñan unha sociedade moi inestable na que as guerras serian algo moi cotidiano, isto é debido a que as defensas que propoñian non eran un gran obstáculo para os outros pobos como o romano que esta moi desarrollado.

As mulleres e os nenos ocuparíanse da recolección de froitos,principalmente bellotas, con as cales,previamente secas e trituradas, elaborarian un pan que se conservase bastante tempo,e que constituía unha base fundamental da súa alimentación.

 A agricultura tíña escaso desarrolo técnico e era a labor encomendada as mulleres.

  

  A xerarquización destas sociedades estaría en función dos elementos como a idade e o sexo,os ancians estaban moi considerados dentro do grupo, eran os portadores da sabiduría, pois nunha sociedad de tradición oral son os máis vellos os que aprenderon os diferentes aspectos da cultura que teñen.

Aquí os poño UNHA MAGINIFICA PRESENTACION  feita por min sobre os castros mais importantes de GALICIA  espero que vos resulte interesante e podades aprender un pouco máis sobre os castros.

Unha reflexion!

 Boas lector@s ou lectores!! hoxen puxenme a buscar na miña casa noticias sobre os castros, ou informacion sobre algún petroglifo encontrei un petroglifo que me pareceu moi interesante e me fixo facer pensar unha cousa,primero antes de decirvos a miña duda vouvos a contar algo sobre o petroglifo que lin e sobre a lenda que ten que ver con el!!

Os petroglifos de Campo Lameiro

 

En Pontevedra a so 20 kilometros se encontra un dos petroglifos máis importante de Europa,conta a lenda sobre iste petroglifo:

“Que as parellas que deseen un fillo deben copular sobre a Pedra da Serpe a noite de San Xoan, levando como ofrenda un cuenca de leite para as serpes”.

Na imaxe que vos poño para que veades vese un conxunto de signos e debuxos grabados nas pedras milenios antes de Cristo.

Fai catro mil anos,fosen quenes fosen os habitantes destas terras,dedicaron parte do seu tempo a grabar sobre a dura pedra líneas,círculos ou laberintos de significado incerto, pero tamén familiares,serpentes,cabalos e sobre todo,cervos.Estos debuxos representan escenas de comenzos do otoño.

Isto me fixo pensar unha cousa e é a seguinte se enrealidade o que nos ensinan na escola sobre a Prehistoria nos acerca máis a ela ou se nos acerca máis a ela o sentido de cómo era a vida a cegas guiados únicamente por os debuxos e por as escenas da Idade de Bronce que nos trasladan a un mundo maxico de pedras tallada con cervos de poderosas cornamentas?

Galicia Mitoloxica

Buscando informacion sobre unha Galicia Máxica,encontrei varias lendas que me pareceron moi interesantes como a lenda da Maruxaina ou a lenda do Lobishome.

A Maruxaina é unha serea, a metade peixe, a metade muller, que vive no illote da Sombriza, fronte a San Cibrán.

Hai quen di que é boa e que toca unha corna para avisar ós mariñeiros cando hai perigos no mar. E hai quen di que é mala, e que canta para atraer os barcos e tripulantes a un naufraxio seguro.

Ninguén sabe de certo como é, os mariñeiros lévana a terra tódolos anos uns anos condénana e outros, en cambio declárana inocente. A Maruxaina cala, acepta o que disponen os homes e ó ano seguinte volve para someterse outravolta ó veredicto dos humanos.

O segundo sábado de Agosto se recrea a lenda, saíndo os barcos ao mar e facendo sonar a súa sirena. Finalizando todo cunha gran festa na praia de O Torno. 

Aquí vos mostro A Maruxaina e  festa que se lle facia na praia!!  

Agora os vou a falar da Lenda do lobishome!

Un home ou unha muller poder verse obrigados a tomar a figura dos lobos e andar coma tales ata que alguén os fire facéndolles sangue ou ata que se acaba o tempo de fadario.

 En Galicia sábese de varios casos de persoas que andaron coma lobos, facendo mortes e desgracias

O máis coñecido foi Manuel Blanco Romasanta, o cal matou a 13 persoas,dixo que el non o puidera remediar,xa que,mentres, foi lobishome,de día era persoa e de noite era un lobo, facia o dano contra a súa vontade.
Aqui os mostro a Manuel Blanco Romasanta o cal era un lobishome. e tamén os mostro un lobishome e como seria o seu aspecto. Espero que os gustase saber un pouco da Galicia Mitoloxica e que os gustara leer estas lendas!! Un saudo.